پخش جریانی یا رد شدن از آن؟

تماشا کردن آهنگ سونگ آبی (اکنون در Peacock پخش می شود، علاوه بر پلتفرم های VOD مانند Amazon Prime Video) شبیه به ضربه زدن توسط یک ۹۰ پوندی است. دال مخملی. اما به یاد داشته باشید، Velveeta می تواند در دستور العمل مناسب، یعنی یک قایق، خوشمزه باشد (بر اساس یک داستان واقعی) فیلمی با بازی هیو جکمن و کیت هادسون که ادای احترامی است برای ادای احترام به نیل دایموند. ببینید، فقط خواندن آن جمله شما را تا حدی تحت پوشش Cheeze Whiz تازه مایکروویو قرار می دهد. و اگر در نیمه راه هستید، می توانید شبه لبنیات را به پایان برسانید و کارگردانی کریگ بروئر را تماشا کنید (Hustle and Flow، Dolemite نام من است) بیوگرافی بزرگ، گسترده و سرگرم کننده (الهام گرفته از مستند سال ۲۰۰۸ گرگ کوس با همین عنوان) که به همان اندازه غیرقابل انکار است که میل به BOM BOM BOM در میان گروه کر “کارولین شیرین” – و هادسون را برای گلزنی تشویق کنید نامزد جایزه اسکار ۲۰۲۶ برای بهترین بازیگر زن.

اصل مطلب: SUE-LAY-MONN، یا فیلیستین تلفظ می شود. البته، این قطعه «فیلست» حرف من است، نه مایک ساردینا (جکمن) – او آنقدر مرد خوب است، قدردان نیل دایموند است که نمی تواند بر همه کسانی که اصرار دارند برنامه ادای احترام «تجربه نیل دایموند» او را با آهنگی از آلبوم کند سوز، «Soolaimon»، به جای آهنگی که بسیار عفونی است، رهبری کند، حکومت کند. این به نوعی همه چیز را در مورد اینکه مایک است، می گوید، خصلت های شخصیت او نمی تواند کمک کند، اما دوستش دارم. اما ما هنوز در آن نقطه از داستان او نیستیم. نه، ما او را در یک جلسه AA ملاقات می کنیم. او امروز ۲۰ سال هوشیار است و با استفاده از دستان مکانیک زیر ناخن خود برای دوستانش که در این دایره نشسته‌اند، قلاب می‌زند. این یک روز تاریخی برای مایک خواهد بود، نه فقط برای آن نقطه عطف، بلکه به این دلیل که آن شب، او در نمایشگاه ایالتی ویسکانسین حضور خواهد داشت و تصمیم می‌گیرد که «پینک بلز» را در کنسرت بزرگ ادای احترام به موی بلوز ننوازد – دون هو؟ نه! نه! – و ملاقات با کلر (هادسون) در حالی که او کلاه حواشی و کابوی خود را روی صحنه می‌خواند تا آهنگ پتسی کلین “رویاهای شیرین” را بخواند، که طعنه آمیز است، با توجه به اینکه آنها به زودی گروهی راه اندازی خواهند کرد و شروع به له کردن چهره خواهند کرد.

منظورم مغناطیس بین این دو است. آنها مانند ماکارونی و پنیر هستند. آب و صابون. رعد و برق و – خوب. دوباره خیلی جلو نرویم. مایک از ایفای نقش الویس و چه چیزهای دیگر روی صحنه خسته شده است. او شخصیتی دارد که به آن لایتنینگ می‌گوید، و مدیرش دندان‌پزشکش است، و دندان‌پزشک او را با یک پیچ برقی که در آن بریده شده است، به او می‌سازد. مرد ما لایتنینگ، شاید یک سوپرمن، نه تنها از نیل دایموند قدردانی می کند، بلکه به او و آهنگ هایش اعتقاد دارد. او و کلر برای خرید چند داگ ذرت و سیب زمینی سرخ کرده به نمایشگاه کانتی رفتند، زیرا کیک های قیفی کمی زیاد است، و قبل از اینکه متوجه شوید، آنها در حال کار کردن روکش های نیل در اتاق نشیمن او هستند که دیوار به دیوار چوبی شده است. او آن را دریافت می کند، مرد. او می گوید که آنها فقط آهنگ ها را پوشش نمی دهند، بلکه “مفسران” آهنگ های نیل هستند. کلمات جادویی همان جا کلمات جادویی که به زودی متوجه می شوند که کلر و مایک کارها را حل می کنند زیر روکش ها را تکان دهید. خوب، به هر حال ضمنی است. ما باید یک PG-13 را در اینجا حفظ کنیم.

و منطقی است که آنها Lightning and Thunder: A Neil Diamond Experience باشند، که نامی به مراتب بهتر از اولین گروه مایک، Positive Traction (که ممکن است او را با Marisa Tomei قرار دهد) است. آنها یک باند پشتیبان جمع می کنند، a می گیرند واقعی مدیری که دندانپزشک نیست (خوب، راننده اتوبوس است) (اوه، و جیم بلوشی نقش او را بازی می کند) و به مدار کازینو برخورد کرد. آنها هر دو طلاق گرفته اند – او ریچل نوجوان (الا اندرسون) و برادر کوچکترش داینا (هادسون هنسلی) را بزرگ می کند و دختر نوجوانش آنجلینا (شاه پرنسس) هر چند وقت یک بار با او ملاقات می کند. کلر و مایک ازدواج می کنند و با هم زندگی می کنند و آنها واقعاً واقعاً هستند انجام آنمایک با پیراهن ابریشمی با یک ماشین بادی که نیل‌دوی پردارش را به عقب می‌برد و کلر کلیدهای یاماها را نوازش می‌کند و با هم‌خوان‌های اصلی مخالفت می‌کند، مردم را در باشگاه‌های میلواکی و شیکاگو جلب می‌کند. مطمئناً، آنها نمایشی را اجرا می‌کنند که شما را برنده می‌کند، اما سوختی که باعث می‌شود این ژولای دوست‌داشتنی در حال اجرا باشد، عشق است. هنگامی که آنها “Cracklin’ Rosie” و البته “Song Sung Blue” را می خوانند، در هوا پخش می شود. هیچ چیز نمی تواند آنها را متوقف کند! به جز آن شخصیت سرکوب‌ناپذیر که به نام زندگی شناخته می‌شود. به هر حال برای یک دقیقه زندگی راهی برای غیرممکن جلوه دادن چیزها دارد. مانند زمانی که کلر در چمن جلویش توسط یک ماشین زیر گرفته می شود.

این شما را به یاد چه فیلم هایی می اندازد؟ آهنگ سونگ آبی در منطقه ای بین زندگی نامه های موسیقیدانان مشهور زندگی می کند (یک ناشناخته کامل تنها مورد خوب در خاطرات اخیر بود. که یکی از اسپرینگستین آدم بدی بود) و موزیکال های جوک باکس مانند صخره دوران، فیلمی که دوست دارم آن را به سمت خورشید بگیرم.

عملکردی که ارزش تماشا را دارد: ظاهر هادسون در اینجا با جسیکا چستین قابل مقایسه است چشمان تامی فی، اما به حدود ۳ شماره گیری می شود و لهجه او ۴۰ درصد است فارگو، زیرا ۴۱ یک بیش از حد خواهد بود. و شادی و درد در شخصیت پردازی فوق العاده او از کلر «تندر» ساردینا به فیلمی که ممکن است بدون او از نظر احساسی طنین انداز نباشد، عمق واقعی می بخشد. تنها چیزی که لازم است یک خط است: “من خیلی نزدیک بودم”، کلر در یک لحظه ناامیدی دلخراش می گوید. آیا این آغاز HUDSNAISSANCE است؟ امیدوارم اینطور باشد!

جنسیت و پوست: هه نه اما یک قطعه آرایش وجود دارد که در آن مایک دقیقاً از جوراب شلواری Nonsense کلیر کار می کند.

برداشت ما: میانسالان غرب میانه در یک فیلم کاملا متوسط؟ به هیچ وجه. آهنگ سونگ آبی بدبینی شما را مانند فیل در اتاق مردانه از بین می برد که کیک ادراری با نام تجاری جانی چینی را از بین می برد. بروئر با آهنگ های دیاموند – بزرگ، وسیع، کمی احمقانه، بسیار صمیمانه – کلید خورده است. این فیلم یک ملودرام موزیکال کارتونی است که بر اساس افراد واقعی ساخته شده است، فرمولی که تسخیر آن غیرممکن به نظر می رسد، اما بروئر نقطه شیرین را پیدا می کند و محکم می ماند. بیش از صرفاً یک درام اعتیادآور، بیش از یک فیلم الهام‌بخش تعقیب و گریز رویاهایتان، بیش از صرفاً یک کمدی که در دورترین حاشیه‌های شهرت اتفاق می‌افتد، این داستانی است که هر جا ممکن است باشد، شادی خود را پیدا کنید که در مقابل تمایل به اشاره و خندیدن به افرادی مقاومت می‌کند که به‌جای آن‌ها، به‌جای آن‌که با احمقانه‌ترین و بی‌هدف‌ترین چیزهای درآمدی خود را ترک می‌کنند، شادی خود را پیدا کنید. قلب ها

Credit Brewer و جفت ستاره پر وات او برای ممنوع کردن کنایه از کل تلاش. جکمن و هادسون اجراهای بسیار لذت‌بخشی ارائه می‌دهند که در مواقعی که ضرورت ایجاب می‌کند که تراژدی با حقیقت برجسته شود، آن را کوچک می‌کنند. آن‌ها نقش مایک و کلر را فقط برای آنچه هستند بازی می‌کنند: افرادی با رویاهای بزرگ، استعدادهای نه چندان بزرگ و برخی مشکلات بزرگ. واقعیت‌های اقتصادی زندگی‌شان، آن‌ها را مستضعف می‌کند. در یک لحظه ساده اما کاملاً عمیق، ریچل از اینکه زندگی‌های سختی را پشت سر می‌گذارد، می‌گوید که باید به طور معمول «گذاشته‌های شکسته را وصله کنند». اما شیرینی این لحظه، مایک است – که او عاشقانه از او به عنوان “پدر” یاد می کند، و بله شما ممکن است اووو – به او کمک کرده است که چگونه برخی از وصله ها را انجام دهد، و آنها با هم محبتی را برای یکدیگر پرورش داده اند که بی سر و صدا درگیری عاطفی ما را در این فیلم عمیق تر می کند.

این فیلم بدون عذرخواهی، کلیشه‌ها و آشنایی را به نمایش می‌گذارد، زیرا ترن هوایی که زندگی مشترک کلر و مایک است، یادآوری می‌کند که کلیشه‌ها اغلب ریشه در حقیقت دارند – و اشعار ترانه‌هایی مانند دیاموند زیرکونیای مکعبی روی صفحه هستند، اما وقتی با صدا خوانده می‌شوند، جواهری جسورانه و درخشان هستند. آهنگ سونگ آبیصداقت او فریبنده است. از بسیاری جهات نمی خواستم فیلم تمام شود. در شرایط خودش فوق العاده است. من می خواستم زمان بیشتری را با این افراد بگذرانم زیرا آنها با مشکلات طبقه متوسط ​​و علایق طبقه بالا خود سروکار دارند. آنها افراد خوب، ناقص و دوست داشتنی هستند. جمعیت، آنها خوشحال خواهند شد. شما باید به آنها بپیوندید.

تماس ما: آهنگ سونگ آبی به طور کامل ابهت شو بیز مگا کورنبال خود هوکمایستر دایموند را که آهنگ هایی می نوشت و می خواند که احساسات پایه را به حرکات بزرگ تبدیل می کرد، هدایت می کند. آن را استریم کنید.

نحوه تماشا آهنگ سونگ آبی

طاووس در حال حاضر ارائه می دهد دو نوع اشتراک: Premium با تبلیغات و Premium Plus بدون آگهی. Peacock Premium 10.99 دلار در ماه هزینه دارد، در حالی که Premium Plus ماهانه ۱۶.۹۹ دلار هزینه دارد.

می‌توانید با اشتراک در یکی از برنامه‌های سالانه Peacock، که ۱۲ ماه با قیمت ۱۰ تا به شما فرصت می‌دهد، اندکی صرفه‌جویی کنید. اینها یا ۱۰۹.۹۹ دلار با تبلیغات یا ۱۶۹.۹۹ دلار بدون تبلیغات هزینه دارند.

Peacock Premium Plus نیز در دسترس است از طریق Prime Video مشترک شوید با یک دوره آزمایشی رایگان هفت روزه که با اشتراک مستقیم در Peacock نمی توانید آن را دریافت کنید.

جان سربا یک منتقد مستقل فیلم از گرند راپیدز، میشیگان است. ورنر هرتزوگ یک بار او را در آغوش گرفت.