النا مایرز تیلور، باب اسلحهباز المپیکی آمریکا در ۴۱ سالگی انتظار دارد برنده شود: “من پول تحت فشار هستم”
النا مایرز تیلور، باب اسلحهباز المپیکی آمریکا، پس از دو هیت اول مونوبوب زنان در جایگاه دوم قرار گرفت. بازی میلان کورتینا.
و آخرین کسی که از این موضوع شگفت زده می شود، خود تیلور است.
تیلور قبل از مسابقه از اتاقش در کورتینا ایتالیا به NBC News گفت: «نام مستعار من برای افرادی که بیشتر مرا می شناسند پول الکترونیکی است. “من پول تحت فشار هستم.”
برای بهروزرسانیهای زنده همراه ما باشید
این اعتماد به نفس تزلزل ناپذیر، با پشتوانه مهارت و انضباط نخبگان، داگلاسویل ۴۱ ساله، بومی جورجیا را به پرافتخارترین بابسروکار زن و قهرمان المپیک زمستانی سیاه تبدیل کرده است. اینها دو شاهکار هستند که او گفت هرگز به دنبال انجام آن نبوده است. اما دیگر بزرگان المپیک سیاه قبل از او، مانند شانی دیویس، وونتا فلاورز و هم تیمی فعلی او ارین جکسون، همچنان به او انگیزه می دهند.
تیلور گفت: “من فردی هستم که معتقدم اگر آن را ببینی، می توانی آن را باشی.”
و با این حال، علیرغم افتخارات او، مدال طلا در المپیک دست نیافتنی باقی مانده است. در سال ۲۰۱۰، تیلور در رشته باب اسلید دو زن در ونکوور برنز گرفت. سپس در سال ۲۰۱۴ در سوچی و پیونگ چانگ در سال ۲۰۱۸ نقره گرفت. در سال ۲۰۲۲، در پکن، در اولین بازی المپیک این ورزش، دوباره برنز و نقره را در مونوبوب به دست آورد.
با این حال، فصل تیلور که به المپیک منتهی شد، ایده آل نبود. او هیچ مقام اولی نداشت، با کمردرد مزمن دست و پنجه نرم کرد و دچار درد شد تصادف وحشیانه ماه گذشته در یک دوره آموزشی در سوئیس، که او آن را “یکی از وحشتناک ترین تصادفات” زندگی حرفه ای خود نامید. با این حال، تیلور به عنوان یک کهنه سرباز در تیم باب اسلید زنان ایالات متحده، معتقد است که می تواند همه آن را برنده شود.
او گفت: “من هنوز برای آن دو مدال طلا می روم.” “من هنوز معتقدم که این امکان پذیر است.”
روحیه پیروزی پس از شکست برای تیلور آشناست.
پس از یک حرفه دانشگاهی درخشان به عنوان یک آمریکایی پارچ و پارچ در تیم سافت بال دانشگاه جورج واشنگتن در سال ۲۰۰۷، تیلور گفت که او یک آزمایش فاجعه بار برای تیم سافت بال المپیک ایالات متحده داشته است. او به یاد میآورد که در زمینی که بالای سرش بود تاب میخورد و در بازیهای معمولی زمین میلنگید، که رویای او را برای المپیکی شدن زیر سوال برد.
اما پس از اینکه والدینش شانس تماشای باب سورتینگ را در تلویزیون پیدا کردند و او را تشویق کردند تا یک ورزش جدید را امتحان کند، تیلور در کمال تعجب از زمین به سمت یخ چرخید.
تیلور که دیگر نیازی به اثبات چیزی به خود یا مردم احساس نمیکند، گفت تنها افرادی که میخواهد تحت تأثیر قرار دهد، دو پسر جوانش هستند: نیکو، ۵ ساله، ناشنوا و مبتلا به سندرم داون، و نوح، ۳ ساله، که او نیز ناشنوا است. هر دو به تیلور در کورتینا ملحق خواهند شد و در مسابقات آخر هفته از روی سکوها ریشه خواهند گرفت.
تیلور گفت: «هیچ کس عقلش نمیگوید، «هی، یک زن ۴۱ ساله قرار است یک مدال المپیک دیگر در ورزش سرعت و قدرت داشته باشد». من میخواهم فرزندانم بدانند که مردم به مادرشان گفتهاند که این اتفاق نمیافتد و او به هر حال دنبال آن رفت.»
و اکنون، او تنها ۰.۲۲ ثانیه از موقعیت مدال طلا فاصله دارد و دو هیت تا پایان مسابقه باقی مانده است.
